رقابت بیامان برای تصاحب آینده هوش مصنوعی، جهان را به سوی یک فاجعه زیستمحیطی و منابع هدایت میکند! اهداف جنونآمیز شرکتهای فناوری، به ویژه برنامه مراکز داده عظیم OpenAI، نیازمند مصرف انرژی در مقیاسی است که تا کنون سابقه نداشته و سیاره زمین را تحت شدیدترین فشار قرار میدهد.
جاهطلبی سم آلتمن: مصرفی در حد یک کشور!
سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در یادداشتی داخلی اعلام کرده است که قصد دارد تا سال ۲۰۳۳، ظرفیت محاسباتی شرکت خود را به رقم باورنکردنی ۲۵۰ گیگاوات برساند! برای درک میزان شوکهکننده این هدف، این مقدار برق:
برابر با کل برق مورد نیاز کشور هندوستان و ۱.۵ میلیارد نفر جمعیت آن است!
دو برابر میزان دیاکسید کربنی است که اکسون موبیل، بزرگترین تولیدکننده کربن غیردولتی جهان، منتشر میکند!
جنگ سختافزار: ۳۰ میلیون پردازنده گرافیکی در سال!
این حجم عظیم ظرفیت محاسباتی، نیازمند سختافزار فوقالعادهای است. تحلیلها تخمین میزنند که ظرفیت ۲۵۰ گیگاوات برای پشتیبانی از ۶۰ میلیون پردازنده گرافیکی Nvidia GB300 کافی است؛ این یعنی OpenAI باید سالانه به طور مداوم ۳۰ میلیون پردازنده گرافیکی سفارش دهد تا عملیات خود را حفظ کند. این تقاضای سرسامآور برای سختافزار، نه تنها منابع محدود را تحت فشار میگذارد، بلکه طول عمر دو ساله این کارتها نشاندهنده یک چرخه مصرف بیوقفه است.
بحران فراتر از مراکز داده: آب، برق و مواد سمی
این معضل فقط به OpenAI محدود نیست؛ غولهای دیگر مانند xAI ایلان ماسک نیز برنامههایی برای ۵۰ میلیون پردازنده گرافیکی تا سال ۲۰۳۰ دارند. این ساخت و ساز عظیم جهانی:
فشار بر منابع برق: تقاضا را به شدت بالا برده، باعث افزایش قیمت برق و کاهش کیفیت آن برای خانوارهای معمولی میشود.
فروپاشی منابع آب: عملیات محاسباتی عظیم، نیازمند مقادیر نجومی آب برای خنکسازی هستند که منابع آب شیرین در سراسر جهان را در معرض خطر قرار میدهد.
علاوه بر این، تأثیر زیستمحیطی به ریشه زنجیره تأمین باز میگردد:
کارخانههای تراشه قاتل منابع: تقاضای بیپایان منجر به ساخت ۹۷ کارخانه جدید تولید تراشه (مانند TSMC و سامسونگ) شده است. برای مثال، کارخانهی TSMC ۲۵ به تنهایی نیازمند ۱ گیگاوات برق و مصرف روزانه ۱۰۰،۰۰۰ تن آب است.
تهدید سلامتی با مواد سمی: فرآیندهای ساخت تراشههای پیشرفته نیازمند مواد شیمیایی سمی هستند؛ گزارشهایی از ابتلای کارگران کارخانههای سامسونگ به انواع سرطان مرتبط با مواد شیمیایی محل کارشان منتشر شده است.
زمین چقدر میتواند تحمل کند؟
این رقابت دیوانهوار برای برتری هوش مصنوعی، فشار بیسابقهای را بر منابع محدود زمین، از استخراج عناصر کمیاب تا عملیات مراکز داده، وارد میکند. در حالی که شرکتهای فناوری میلیاردها دلار صرف سختافزار میکنند، نتیجهگیری گزارش یک سوال حیاتی و فوری را مطرح میکند:
«در حالی که مدیران عامل سیلیکون ولی میزان محاسبات لازم را محاسبه میکنند، سوال واقعی این است که سیاره زمین چقدر میتواند هوش مصنوعی بیشتری را بپذیرد؟»
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
دیدگاه *
نام *
ایمیل *
وب سایت
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
فرستادن دیدگاه
created with
